My Life

2006-03-25T17:48:00.000-08:00

นิทานของความรัก

กาลครั้งหนึ่งมานานแล้ว มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆ รวมทั้งความรัก
วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจม ดังนั้นทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ
ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า "ไม่ได้หรอก...ฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะเต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว มันไม่มีที่ให้เธอหรอก"
ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย "เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย"
"ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก คุณน่ะทั้งเปียกอาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย" ความเศร้าได้พายเรือเข้ามา ความรักก็ได้ขอความช่วยเหลืออีก
"ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณน่ะ" "โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดีนว ขอโทษนะ"
ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรักเพราะมัวแต่กำลังสุข
ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา "มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง" เสียงนั้นเป็นเสียงของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดิน คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อชายแก่คนนั้น
ความรักจึงถามความรู้ และคนแก่คนอื่นๆ... "ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน" ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า "เวลา"
ความรักถามต่อว่า "แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันล่ะ" ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตนเองแล้วตอบความรักว่า "ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่า...
ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน..."
แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลืมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลย ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น
...จนลืมมองมาที่ความเป็นเพื่อน... ซึ่งเลือกที่จะอยู่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว เพราะความเคยชินจึงทำให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมกับเวลา ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีใจมากที่ความรักปลอดภัย และแม้จะต้องห่างกัน แต่ความเป็นเพื่อนกลับรู้สึกเป็นสุขเพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า ถึงแม้เกาะนี้จะจมลงไปชั่วนิรันดร์
แต่...ความเป็นเพื่อนจะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไป แม้จะไม่ยิ่งใหญ่ แต่จะคงอยู่เคียงข้างความรักเสมอ
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่จากไปเหมือนกาลเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่รังเกียจกันเหมือนความเห็นแก่ตัว
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไมอ้างว้างเหมือนความเศร้า
และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข
ทั้งนี้ก็เพราะ..."ความเป็นเพื่อนจะอยู่ในใจตลอดไป"

2006-02-02T03:08:00.000-08:00

*-* Love Greetings *-*

2006-01-26T01:31:00.000-08:00

***My Best Friend***

I have one small white dog. It's called Pakgard. It's very lovely and also intelligent. When I have a meal, it sits beside me and looks at me but I pretend not to be interested in it, so it barks at me! However, it loves all of my family and is honest ; someone comes into my home,it barks so loudly and nonstop until he's out of the home. In addition, it waits for us going back home in the evening.
Pakgard's a female dog, therefore there is a male dog liking Pakgard. It comes to my home everyday. I don't like that because I don't want it to have puppies now and they are different species.
Pakgard hates cats because they like to eat its food. It's dirty easily because of white hair, so I often wash it three times a week. Although it's dirty and naughty, it never defecates around home besides in the yard. If you have a dog, you will know why I love dogs,especially Pakgard.

2006-01-18T04:27:00.000-08:00

*** Panda Photos ***

2006-01-12T05:20:00.000-08:00

History of Valentine's Day

Learn about how Valentines day came into practice as it is today. The origin of this lovers day goes back to as early as 270 A.D from when the history of this day begins. Just read on and discover the true meaning of this festival.
As early as the fourth century B.C., the Romans engaged in an annual young man's rite to passage to the God Lupercus. The names of the teenage women were placed in a box and drawn at random by adolescent men; thus, a man was assigned a woman companion for the duration of the year, after which another lottery was staged. After eight hundred years of this cruel practice, the early church fathers sought to end this practice... They found an answer in Valentine, a bishop who had been martyred some two hundred years earlier.
According to church tradition St. Valentine was a priest near Rome in about the year 270 A.D. At that time the Roman Emperor Claudius-II who had issued an edict forbidding marriage.
This was around when the heyday of Roman empire had almost come to an end. Lack of quality administrators led to frequent civil strife. Learning declined, taxation increased, and trade slumped to a low, precarious level. And the Gauls, Slavs, Huns, Turks and Mongolians from Northern Europe and Asian increased their pressure on the empire's boundaries. The empire was grown too large to be shielded from external aggression and internal chaos with existing forces. Thus more of capable men were required to be recruited as soldiers and officers. When Claudius became the emperor, he felt that married men were more emotionally attached to their families, and thus, will not make good soldiers. So to assure quality soldiers, he banned marriage.
Valentine, a bishop , seeing the trauma of young lovers, met them in a secret place, and joined them in the sacrament of matrimony. Claudius learned of this "friend of lovers," and had him arrested. The emperor, impressed with the young priest's dignity and conviction, attempted to convert him to the roman gods, to save him from certain execution. Valentine refused to recognize Roman Gods and even attempted to convert the emperor, knowing the consequences fully.On February 24, 270, Valentine was executed.
"From your Valentine"While Valentine was in prison awaiting his fate, he came in contact with his jailor, Asterius. The jailor had a blind daughter. Asterius requested him to heal his daughter. Through his faith he miraculously restored the sight of Asterius' daughter. Just before his execution, he asked for a pen and paper from his jailor, and signed a farewell message to her "From Your Valentine," a phrase that lived ever after.
Valentine thus become a Patron Saint, and spiritual overseer of an annual festival. The festival involved young Romans offering women they admired, and wished to court, handwritten greetings of affection on February 14. The greeting cards acquired St.Valentine's name.
The Valentine's Day card spread with Christianity, and is now celebrated all over the world. One of the earliest card was sent in 1415 by Charles, duke of Orleans, to his wife while he was a prisoner in the Tower of London. The card is now preserved in the British Museum.

2006-01-05T02:24:00.000-08:00

My Lastest Activity in 2005

All teachers teaching English program assigned us to make a plan to organize a project for Christmas's Day on 23th December,2005. And all students,particularly grade 12,participated in that project.

My friends and I were assigned to organize any activities for younger students (grade7-grade11). Our project was about Egypt;history,legend and geography that could enrich more their knowledges about Egypt. There was

not only interesting knowledge,but the games too,such as finding words and guess words in each category.

Most students paid attention to take part in our games and they were also given any gifts.

That made us really funny and happy. Although it was my last activity to do in my school,I hoped it would happen annually.

2005-12-29T00:14:00.000-08:00

**My Unforgettable Journey**

I travelled to Ubonratchathanie with my mom last year. Ubonratchathanie is a city near Laos. There is a great festival of Buddhist ceremony every year : the monks stay at their temple during three months of rain season.
The candles need to be used ; the monks use not only the candles to light in the temple,they also save electric energy.
There were a lot of big candles which were sculptured and decorated beautifully. And there were Thai folk dancers along the road too. Many people,especially the foreigners who paid attention to that. After we went to the crocodile farm at Samutprakarn ; one of the suburb of Bangkok. It is the biggest crocodile farm in the world.
We saw their spectacles ; it might be frightening but very amusing. One thing that made me so impress was the
spectacle of elephants. They can dance,walk on the ropes,somersault,sit on the chairs...They are lovely.
I will never forget that.